ช่วงซัมเมอร์ที่ผ่านมานี้ผมได้ทำกิจกรรมนึงที่นักศึกษาเค้าทำกันครับ นั่นคือ การทำงานพิเศษนั่นเอง ก็จะมาเล่าสู่กันฟังครับ งานที่ผมทำคือ "ขายของเล่น" ครับ ของเล่นจำพวกไหนหรอ ก็จำพวก บาคุกัน ไพ่ยูกิ แผ่นเกมส์ pc ps1 ps2 psp หรือรถกระป๋องอะครับ จริงๆแล้วถ้าจะเท้าความตั้งแต่ต้น ตอนแรกผมจะไปฝึกงานในโรงแรมที่ภูเก็ตน่ะครับ
แต่พอไปแล้วคุยกับท่านเจ้าของโรงแรมแล้ว มันดูไม่โอเคซักเท่าไหร่ สภาพผมตอนนั้นก็ไม่ค่อยพร้อมด้วย เลยต้องกลับมาอยู่บ้านซักพัก เจ้าบัค มันก็ชวนผมมาช่วยมันขายของร้านแม่มัน ที่ ชลบุรีครับ
นั่นก็เลยเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวตลอดเกือบ 2 เดือนที่ผ่านมา ช่วงที่ผมขายอยู่ที่ชลบุรี ก็เป็นเวลาประมาณ 2-3 วันครับ ร้านที่ผมไปอยู่ก็เป็นร้านเป็นบล๊อคๆ ในห้าง Big C ครับ คือ เป็นตู้โชว์ติดๆกันเป็น สี่เหลี่ยมผืนผ้า ครับ เป็นร้านของเล่นและขายอุปกรณ์Pc ครับ วันแรกๆก็คึกคะนองเป็นธรรมดา เพราะผมก็ไม่เคยขายมาก่อน แต่เพราะอยู่กับมันมาตั้งแต่เด็กๆ เลยสบายๆ
แต่ก็ไม่วายมีเรื่องมาเฮฮากันให้ฟังครับ ขึ้นชื่อว่าของเล่นแน่นอนว่าลูกค้าที่เป็นรายได้หลักๆก็คือ เด็ก นั่นเอง เด็กก็เหมือนผ้าขาวครับเราจะใส่สีอะไรลงไปก็ได้ผมส่วนมันผ้าสีดำ(ฮา) เวลาเราพูดอะไรเด็กที่จะเออออห่อหมกไปหมด แล้วก็แน่นอนว่าต้องซื้อ ผู้ที่ปวดหัวก็คือ ท่านผู้ปกครอง เพราะเด็กสมัยนี้มันเล่นของเล่นไม่ได้เหมือนสมัยก่อน
สมัยเราๆมีแค่หนังยาง ลูกแก้วลูกละบาท สองบาท ก็เล่นได้แล้ว สมัยนี้มันไม่ใช่ครับก้าวหน้าไปมากกกกก ของเล่นก็พัฒนาไปด้วย ราคาก็ไปเพิ่มตามไปด้วย กลายเป็นว่าเดี๋ยวนี้จะซื้อทีก็ร้อยสองร้อยเป็นอย่างต่ำ คุณพ่อคุณแม่ก็ต้องควักเงินจ่ายกันไป
การซื้อขายแลกเปลี่ยนก็ต้องมีการต่อรองเป็นธรรมดาลดมากลดน้อยก็แล้วแต่จะตกลงกัน ด้วยความที่ไม่เคยพอไปขายแน่นอนว่าต้องมีการลดพลาดบ้าง จนบัคมันบอกว่ามึงอ้อนลูกค้ามากไปแล้วนะ ผมก็ต้องเช็คราคาให้ดีก่อนลดราคาครับ เพื่อที่จะได้ไม่ขาดทุนมากนัก เรื่องลดราคานี่เดี๋ยวจะไว้เล่าตอนไปประจำที่พัทยาแล้วกันครับ
จะขอเล่าเหตุการณ์ประทับจิตและเรื่องปวดๆที่ชลบุรีก่อนแล้วกันนะครับ
ใกล้ๆร้านผมจะมีพื้นที่ว่างๆ ไว้ให้บรรดาบริษัทขายของพลัดกันมาเช่าที่เพื่อขายของช่วงที่ผมไปอยู่บริษัทที่มาขายของมีด้วยกัน 2 ร้านครับ คือร้านยกทรงเสริมหน้าอกให้กระชับ ดูดี ดูใหญ่ น่าดูน่ามอง ฯลฯ อีกร้านจะเป็นร้านขายซีดีสอนภาษาต่างประเทศครับ แน่นอนว่าต้องเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อแสดงตัวอย่างให้ลูกค้าดูด้วย
นั่นล่ะครับที่มาของเรื่องปวดๆ เพราะไอ้เสียงที่เค้าเปิดเนี่ย มันวนตั้งแต่เช้ายันเย็นและสำเนียงที่พี่แก อัดมาเนี่ย มันขัดกับที่พวกผมเรียนๆกันมา ขนาดที่ว่าถ้าฟังนานๆ สำเนียงตูวิบัติแน่ๆ ไอ้บัคมันก็ฟังจนท่องได้ไปแล้ว ถึงขนาดว่ามันจำได้ว่าคำต่อไปที่เค้าจะพูดคือคำอะไร ปล่อยไว้นานๆไม่ได้การแน่ๆ พวกผมก็ต้องแก้ด้วยการเอาเพลงมาใส่หูให้ไม่ให้สำเนียงเพี้ยนๆเข้าหู- - จริงๆแล้วมีอีกวิธีครับ ก็คือเดินไปเปลี่ยนภาษาที่เครื่อง แต่ไอ้ครั้นจะทำก็เกรงใจเค้าเพราะฝรั่งก็เดินเยอะ ให้ไปจิ้มภาษาญี่ปุ่นก็ใช่เรื่อง
เดี๋ยวจะโดนกล่องซีดีพี่แกเขวี้ยงหน้าเอาข้อหาขัดขวางการขายก็ต้องทนฟังกันไปครับT-T ที่ทำให้ชื่นตาชื่นใจหน่อยก็ร้านยกทรงล่ะครับ ผมเดินผ่านเป็นว่าเล่นเลย(ฮา)เพราะพนักงานขายเค้าก็ใส่ด้วย ผ่านทีก็ชื่นตาที พอบรรเทาหูได้บ้าง แต่เรื่องหูยังไม่จบครับ เพราะมันมีอีกอย่างไม่แพ้กัน
มันคือไอ้รถหยอดเหรียญแล้วมันจะวิ่งช้าๆที่เด็กๆเค้าชอบๆกันอะครับวิ่งธรรมดาไม่ว่า แต่เสียงประกอบนี่จะเปลี่ยนเสียงบ้างได้ไหมฟะะะะะะะ ตูขอร้องงงงงวันๆนึงวิ่งผ่านร้าน4-5คัน บางรอบคันเดียว บางรอบดริฟคู่กันมาเพลงประกอบสะท้านใจมาก มาบ่อยจนพวกผมเอามาทำเป็นเพลงแรพกันได้เลยทีเดียว 10บาทวิ่งได้5-10นาที เห็นจะได้ แล้วก็หลายรอบมากที่น้องๆพยายามจะเลียนแบบเป็นคุณหนู หมูแบน (H--) ด้วยการขับมาชนตู้ร้านผม มากี่รอบๆน้องๆจะพุ่งเข้ามาหาเสมอๆ คงกะพุ่งชนกระจกแตกแล้วกวาดของเล่นลงรถขับหนีไปเป็นแน่แท้ เพราะหน้าตาน้องแกจริงจังมากในการขับเข้ามาหาร้านผม เอาเหอะก็เด็กนิเนอะ
edit @ 27 May 2009 20:24:31 by H2U
